|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
ჯუნგლებში გაუჩინარებული ორი გოგონა — შემზარავი ფოტოები, საიდუმლო ზარები და ტრაგედია, რომელსაც პასუხები დღემდე აკლია
2014 წლის 1 აპრილს ორი ახალგაზრდა გოგონა პანამის ტროპიკულ ტყეში სასეირნოდ წავიდა. ისინი უკან აღარ დაბრუნებულან. რამდენიმე თვის შემდეგ აღმოჩენილმა ფოტოაპარატმა და მობილურმა ტელეფონებმა კი საზოგადოებას ისეთი მტკიცებულებები აჩვენა, რომლებმაც ეს შემთხვევა მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე იდუმალ ისტორიად აქცია.
რა მოხდა იმ დღეს, როდესაც 21 წლის კრის კრემერსი და 22 წლის ლისან ფრუნი ჯუნგლებში გაუჩინარდნენ? რატომ ცდილობდნენ ისინი სასწრაფო დახმარებასთან დაკავშირებას? ვინ გადაიღო შუაღამისას ათეულობით შემზარავი ფოტო და რატომ ვერ დადგინდა მათი სიკვდილის ზუსტი მიზეზი?
ეს არის რეალური ისტორია ორი მეგობრის შესახებ, რომელთა უკანასკნელი მოგზაურობა ტრაგედიით დასრულდა.
მოგზაურობა, რომელიც კოშმარად იქცა
კრის კრემერსი და ლისან ფრუნი ნიდერლანდებიდან იყვნენ. 2014 წლის მარტში ისინი ცენტრალური ამერიკის ერთ-ერთ ულამაზეს ქვეყანაში, პანამაში, გაემგზავრნენ.
მოგზაურობის მიზანი მხოლოდ დასვენება არ ყოფილა. გოგონებს სურდათ ესპანური ენის შესწავლა, ადგილობრივი კულტურის გაცნობა და მოხალისეობრივ საქმიანობაში მონაწილეობა.
ისინი ქალაქ ბოკეტეში, მასპინძელ ოჯახთან ცხოვრობდნენ. ბოკეტე მთებითა და უღრანი ტროპიკული ტყეებითაა გარშემორტყმული და ბუნებაში ლაშქრობის მოყვარულებს განსაკუთრებით იზიდავს.
2014 წლის 1 აპრილს მეგობრებმა გადაწყვიტეს, პოპულარული საფეხმავლო მარშრუტი — „ელ-პიანისტა“ (El Pianista) — დაელაშქრათ.
მათ თან ჰქონდათ ზურგჩანთა, ფოტოაპარატი, მობილური ტელეფონები და რამდენიმე პირადი ნივთი. არც სპეციალური სამაშველო აღჭურვილობა ჰქონდათ და არც მეგზური ახლდათ.
თავდაპირველად ყველაფერი ჩვეულებრივად მიმდინარეობდა.
ფოტოაპარატით გადაღებულ პირველ სურათებში გოგონები იღიმიან, პოზირებენ მთების ფონზე და ბუნებით ტკბებიან.
არაფერი მიანიშნებს იმაზე, რომ რამდენიმე საათში მათი ცხოვრება სრულიად შეიცვლებოდა.
უკანასკნელი ფოტოები — ყველაფერი ჯერ კიდევ მშვიდად ჩანდა
გამოძიების ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს მტკიცებულებად სწორედ ფოტოაპარატი იქცა.
გოგონების მიერ გადაღებული კადრებით შესაძლებელი გახდა მათი გადაადგილების გარკვეული მონაკვეთის აღდგენა.
დაახლოებით დღის პირველ საათზე ისინი ელ-პიანისტას ხედების გადასაშლელ წერტილს, ელ-მირადორს, მიაღწიეს.
აქ გადაღებულ ფოტოებში ორივე ბედნიერად გამოიყურება.
თუმცა შემდგომმა კადრებმა აჩვენა, რომ მეგობრები მარშრუტის უმაღლესი წერტილიდან უკან არ დაბრუნებულან. მათ გზა გააგრძელეს მთის მეორე მხარეს, ნაკლებად ნაცნობი ტერიტორიისკენ.
ფოტოაპარატზე შემორჩენილი ერთ-ერთი ბოლო დღის კადრი პატარა ნაკადულთან არის გადაღებული.
ამის შემდეგ ჩვეულებრივი დღის ფოტოები წყდება.
სწორედ აქ იწყება ამ ისტორიის ყველაზე რთული და დღემდე ბოლომდე აუხსნელი ნაწილი.
არავინ იცის, კონკრეტულად რა მოხდა იმ რამდენიმე საათში, როდესაც გოგონები ბოლოს გადაიღეს და პირველად სცადეს დახმარების გამოძახება.
შესაძლოა, მათ გზა აებნათ. შესაძლებელია, ერთ-ერთი დაშავდა და მეორე მის დახმარებას ცდილობდა.
თუმცა ეს მხოლოდ სავარაუდო სცენარებია.
16:39 — პირველი განგაშის ზარი
იმავე დღეს, 1 აპრილს, ადგილობრივი დროით 16:39 საათზე, კრისის მობილური ტელეფონიდან აკრიფეს 112 — ნიდერლანდებში მოქმედი საგანგებო დახმარების ნომერი.
დაახლოებით 12 წუთში, 16:51 საათზე, იგივე ნომერზე ზარი ლისანის ტელეფონიდანაც განხორციელდა.
მაგრამ ორივე მცდელობა უშედეგო აღმოჩნდა.
ჯუნგლების სიღრმეში მობილური კავშირი პრაქტიკულად არ არსებობდა.
მომდევნო დღეებში ტელეფონების გამოყენება გაგრძელდა. ხან ისინი ირთვებოდა, ხან ითიშებოდა. პერიოდულად კვლავ ფიქსირდებოდა საგანგებო სამსახურებთან დაკავშირების მცდელობები.
ამ გარემოებამ გამომძიებლებს მნიშვნელოვანი ინფორმაცია მიაწოდა: გაუჩინარების შემდეგ ტელეფონები კიდევ რამდენიმე დღის განმავლობაში გამოიყენებოდა.
თუმცა მობილურმა მოწყობილობებმა ვერ გასცა პასუხი მთავარ შეკითხვაზე — რა საფრთხის წინაშე აღმოჩნდნენ გოგონები?
არ არის შემორჩენილი სარწმუნოდ დადასტურებული გამოსამშვიდობებელი შეტყობინება, რომელიც მათ მდგომარეობას სრულად ახსნიდა.
ტელეფონებიდან განხორციელებული ზარები კი დახმარების მიღების უშედეგო მცდელობებად დარჩა.
ღამე ჯუნგლებში — ფოტოები, რომლებმაც მსოფლიო შეძრა
გაუჩინარებიდან ზუსტად ერთი კვირის შემდეგ, 2014 წლის 8 აპრილის ღამეს, ფოტოაპარატი კვლავ ამოქმედდა.
დაახლოებით ღამის პირველი საათიდან რამდენიმე საათის განმავლობაში გადაღებულია დაახლოებით 90 ფოტო.
ამჯერად სურათები რადიკალურად განსხვავდებოდა მოგზაურობის პირველი დღის კადრებისგან.
აღარ ჩანდა მხიარული სახეები, მზიანი პეიზაჟები და ტურისტული ფოტოებისთვის დამახასიათებელი გარემო.
ფოტოების უმრავლესობა თითქმის მთლიანად შავია.
ზოგიერთ მათგანში ფოტოაპარატის განათება კლდეებს, ტოტებს, მცენარეებსა და წვიმის წვეთებს ანათებს.
განსაკუთრებული ყურადღება მიიქცია რამდენიმე უცნაურმა დეტალმა.
ერთ-ერთ სურათზე ჩანს ტოტებზე დამაგრებული წითელი პლასტიკური მასალა. არსებობს ვარაუდი, რომ ეს შესაძლოა ყოფილიყო ხელნაკეთი სასიგნალო მოწყობილობის ნაწილი.
სხვა კადრებში ჩანს კლდოვანი გარემო, რომლის ზუსტი ადგილმდებარეობის დადგენა რთული აღმოჩნდა.
ყველაზე მეტ კითხვას კი იწვევს ფოტო, რომელშიც კრის კრემერსის თმა ახლო ხედით ჩანს.
კადრი იმდენად უჩვეულოა, რომ მის შესახებ არაერთი თეორია გავრცელდა.
ვინ იდგა ფოტოაპარატის უკან? რატომ გადაიღეს ეს სურათი? შემთხვევით მოხვდა თმა ობიექტივში თუ ფოტოს კონკრეტული დანიშნულება ჰქონდა?
ამ კითხვებზე დადასტურებული პასუხი არ არსებობს.
რატომ გადაიღეს ამდენი ფოტო ღამით?
არსებობს რამდენიმე შესაძლო ახსნა.
ერთ-ერთი ვერსიით, ფოტოაპარატის ნათება შეიძლება გამოყენებული ყოფილიყო სამაშველო ჯგუფებისთვის სიგნალის მისაცემად.
მეორე ვარაუდის თანახმად, გოგონები სიბნელეში გარემოს დათვალიერებას ცდილობდნენ.
ასევე განიხილებოდა შესაძლებლობა, რომ ისინი ყურადღების მიქცევას ან გარეული ცხოველების დაფრთხობას ცდილობდნენ.
მაგრამ მნიშვნელოვანია ერთი გარემოება: არცერთი ამ ვერსიის სისწორე საბოლოოდ დადასტურებული არ არის.
ფოტოები რეალურია, მაგრამ მათი გადაღების მოტივი კვლავ გაურკვეველია.
ჯუნგლებში დაწყებული მასშტაბური ძებნა
როდესაც გოგონები დაგეგმილი ლაშქრობიდან არ დაბრუნდნენ, მათმა ახლობლებმა და ადგილობრივმა პირებმა შეშფოთება დაიწყეს.
მალევე საქმეში ჩაერთნენ პანამის სამაშველო სამსახურები.
ტერიტორიას ათვალიერებდნენ მაშველები, ადგილობრივი მეგზურები და მოხალისეები.
ძებნაში მოგვიანებით ნიდერლანდებიდან ჩასული სპეციალისტებიც მონაწილეობდნენ.
სამუშაოები განსაკუთრებით რთული იყო.
ტროპიკული ტყე, ძლიერი წვიმა, სწრაფი მდინარეები, ციცაბო ფერდობები და თითქმის გაუვალი მცენარეული საფარი სამძებრო ოპერაციას მნიშვნელოვნად აფერხებდა.
გოგონების ოჯახები იმედს არ კარგავდნენ.
მაგრამ დღეები კვირებად იქცა, კვირები კი თვეებად.
მათ კვალს ვერ მიაგნეს.
სანამ ერთ დღეს სრულიად მოულოდნელი აღმოჩენა არ გაკეთდა.
ზურგჩანთა მდინარის პირას — გამოძიების გადამწყვეტი აღმოჩენა
2014 წლის ივნისში, გაუჩინარებიდან ორ თვეზე მეტი ხნის შემდეგ, მდინარე კულებრას მიდამოებში ადგილობრივმა ქალმა ზურგჩანთა აღმოაჩინა.
ჩანთაში აღმოჩნდა გოგონების ნივთები, მათ შორის:
- ორი მობილური ტელეფონი;
- ციფრული ფოტოაპარატი;
- პირადი ნივთები და ტანსაცმელი;
- სადაზღვევო დოკუმენტი;
- გარკვეული რაოდენობის ნაღდი ფული.
აღმოჩენა უდიდესი მნიშვნელობის იყო.
ფოტოაპარატისა და ტელეფონების დახმარებით გამოძიებას პირველად მიეცა შესაძლებლობა, აღედგინა ის დღეები, რომელთა შესახებაც მანამდე თითქმის არაფერი იცოდნენ.
სწორედ ამ ნივთებში ინახებოდა უკანასკნელი ფოტოები და ზარების ისტორია.
თუმცა ჩანთის აღმოჩენამ ახალი კითხვებიც წარმოშვა.
როგორ აღმოჩნდა იგი მდინარის პირას, თავდაპირველი საფეხმავლო მარშრუტიდან საკმაოდ შორს?
ჩანთა წყლის დინებამ გადაიტანა? გოგონებმა თავად დატოვეს იქ? თუ ის სხვა გარემოებების შედეგად აღმოჩნდა ამ ადგილას?
გამოძიებამ ვერც ამ შეკითხვებზე გასცა ყველა დეტალის ამომწურავი პასუხი.
ადამიანის ნეშტის აღმოჩენა — იმედის დასასრული
ზურგჩანთის აღმოჩენის შემდეგ სამძებრო სამუშაოები მდინარის მიმდებარე ტერიტორიებზე გაგრძელდა.
მალევე იპოვეს ადამიანის ძვლოვანი ნაშთები და ფეხსაცმელი, რომელშიც ადამიანის ნეშტის ნაწილი იყო.
დნმ-ის კვლევებმა დაადასტურა, რომ აღმოჩენილი ნეშტი კრის კრემერსსა და ლისან ფრუნს ეკუთვნოდა.
ეს იყო ტრაგიკული დასტური იმისა, რომ ახალგაზრდა მეგობრები ცოცხლები აღარ იყვნენ.
მიუხედავად ამისა, ნაპოვნი ნეშტის ფრაგმენტებით შეუძლებელი აღმოჩნდა მათი გარდაცვალების ზუსტი მიზეზის დადგენა.
გამომძიებლებს არ ჰქონდათ საკმარისი მტკიცებულება, რომ ერთმნიშვნელოვნად განესაზღვრათ, რა მოხდა გოგონების სიცოცხლის უკანასკნელ დღეებში.
მათი გაუჩინარების საქმე სიკვდილის გარემოებების გამოძიებად იქცა.
უბედური შემთხვევა თუ დანაშაული?
ამ კითხვამ მსოფლიოს მასშტაბით არაერთი მკვლევარი, ჟურნალისტი და ინტერნეტმომხმარებელი დააინტერესა.
საზოგადოებაში გავრცელდა მრავალგვარი ვერსია — დაწყებული შემთხვევითი დაცემით, დამთავრებული შესაძლო დანაშაულებრივი ქმედებით.
თუმცა მნიშვნელოვანია ფაქტებისა და ვარაუდების ერთმანეთისგან გამიჯვნა.
2015 წელს ნიდერლანდელმა ექსპერტებმა, რომლებმაც საქმის მასალები და ტერიტორიის გეოგრაფიული თავისებურებები შეისწავლეს, განაცხადეს, რომ ყველაზე სავარაუდო სცენარი უბედური შემთხვევა იყო.
მათ შეფასებაში განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო ციცაბო ფერდობებს, კლდოვან მონაკვეთებსა და მდინარეებს.
ერთ-ერთი შესაძლო სცენარის თანახმად, გოგონები შესაძლოა ფერდობიდან გადავარდნენ ან ისეთი სახიფათო ადგილისკენ გადაადგილდნენ, საიდანაც უკან დაბრუნება ვეღარ მოახერხეს.
გამომძიებლების შეფასებით, მსგავსი შემთხვევა შეიძლება მძიმე დაზიანებებით დასრულებულიყო.
ამავე დროს, დანაშაულის შესახებ გავრცელებული ვერსიების დასადასტურებლად საკმარისი მტკიცებულებები ვერ მოიპოვეს.
ეს არ ნიშნავს, რომ ტრაგედიის ყოველი დეტალი ცნობილია.
ექსპერტების მიერ ყველაზე სავარაუდოდ მიჩნეული სცენარი და უდავოდ დადგენილი სიკვდილის მიზეზი ერთი და იგივე არ არის.
ხუთი კითხვა, რომელიც დღემდე პასუხგაუცემელია
1. რა გახდა პირველი საგანგებო ზარის მიზეზი?
ტელეფონის მონაცემებით დასტურდება, რომ დახმარებას 1 აპრილს, დღის მეორე ნახევარში ითხოვდნენ. მაგრამ უცნობია, ზუსტად რამ გამოიწვია ეს საჭიროება.
2. რატომ გააგრძელეს გზა მთის მეორე მხარეს?
ფოტოების მიხედვით, გოგონებმა ხედების გადასაშლელი ადგილის მიღმაც იარეს. თუმცა უცნობია, ეს გაცნობიერებული გადაწყვეტილება იყო თუ მათ მარშრუტი არასწორად შეაფასეს.
3. ვინ და რა მიზნით გადაიღო ღამის ფოტოები?
8 აპრილს ფოტოაპარატი აქტიურად გამოიყენებოდა. კადრების არსებობა დასტურდება, მაგრამ მათი გადაღების მიზეზი ბოლომდე გაურკვეველია.
4. სად გაატარეს გაუჩინარების შემდეგ დღეები?
ცნობილია ტელეფონების აქტივობის ნაწილი, თუმცა მათი გადაადგილების სრული მარშრუტის აღდგენა ვერ მოხერხდა.
5. კონკრეტულად რამ გამოიწვია ორივე გოგონას გარდაცვალება?
უბედური შემთხვევა ყველაზე დამაჯერებელ ახსნად მიიჩნიეს, მაგრამ სიკვდილის ზუსტი მექანიზმი საბოლოოდ ვერ დადგინდა.
ისტორია, რომელმაც წლების შემდეგაც არ დაკარგა აქტუალობა
კრისისა და ლისანის საქმე დღემდე განიხილება საგამოძიებო ჟურნალისტიკაში, დოკუმენტურ მასალებსა და რეალურ კრიმინალურ ისტორიებზე შექმნილ გადაცემებში.
მის მიმართ განსაკუთრებული ინტერესი დიდწილად ფოტოაპარატმა და მობილურმა ტელეფონებმა განაპირობა.
ციფრული მოწყობილობები თითქოს ამ ტრაგედიის უხმო მოწმეებად იქცნენ.
მათ შეინახეს ბედნიერი მოგზაურობის ფოტოები, დახმარების გამოძახების უშედეგო მცდელობები და სიბნელეში გადაღებული უკანასკნელი კადრები.
მაგრამ ვერ შემოგვინახეს მთავარი — პასუხი იმაზე, რა გადაიტანეს ორმა მეგობარმა თავიანთი სიცოცხლის ბოლო დღეებში.
სწორედ ამ ინფორმაციულმა სიცარიელემ შექმნა უამრავი ვარაუდი, რომელთა ნაწილი მტკიცებულებებით არ დასტურდება.
დღეს უკვე ცნობილია, რომ ორივე გოგონა დაიღუპა. შესაბამისად, გავრცელებული სათაურები, თითქოს მათ დღემდე ეძებენ, ფაქტობრივად მცდარია.
უცნობია არა მათი საბოლოო ბედი, არამედ ის მოვლენათა სრული ჯაჭვი, რომელმაც ტრაგედიამდე მიიყვანა.
დასასრული — ბოლო კადრი, რომელსაც პასუხი არ მოჰყოლია
2014 წლის 1 აპრილს კრის კრემერსი და ლისან ფრუნი ჯუნგლებში შევიდნენ იმ განწყობით, რომ კიდევ ერთ დაუვიწყარ მოგონებას შეიქმნიდნენ.
მათ ფოტოაპარატში დარჩა მზიანი დღე, მთები, ღიმილი და მეგობრობის ბედნიერი წუთები.
ერთი კვირის შემდეგ იმავე აპარატმა სრულიად განსხვავებული სურათები დააფიქსირა — სიბნელე, კლდეები, მცენარეები და უცნაური დეტალები, რომელთა მნიშვნელობაც ბოლომდე უცნობია.
მათი ამბავი გვახსენებს, რამდენად სწრაფად შეიძლება ჩვეულებრივი მოგზაურობა სიცოცხლისთვის სახიფათო მდგომარეობად იქცეს.
და მიუხედავად იმისა, რომ გამოძიებამ არაერთი მნიშვნელოვანი გარემოება დაადგინა, ერთი კითხვა კვლავ რჩება:
რა მოხდა სინამდვილეში პანამის ჯუნგლებში იმ დღეებში, როდესაც ორი მეგობარი მთელი ძალით ცდილობდა შინ დაბრუნებას?
მათ მიერ გადაღებული ფოტოები შემორჩა. მათი ისტორია — ასევე. მაგრამ უკანასკნელი დღეების სრული სიმართლე კვლავ უცნობია.
რეალური ფოტოები
ლაშქრობის სავარაუდო მარშრუტის რუკა
წყაროები და დამატებითი მასალები
სტატიის ფაქტობრივი საფუძველია ნიდერლანდების საზოგადოებრივი მაუწყებლის ქრონოლოგია, 2015 წლის ექსპერტთა დასკვნების გაშუქება და ციფრული მტკიცებულებების კვლევები.
📊 რას ხმარდება თქვენი წვლილი?
Lawhub არაკომერციული პროექტია. თქვენი მხარდაჭერა ხმარდება მხოლოდ პლატფორმის სიცოცხლისუნარიანობას:
💎 ბოლო დონაციები
🕒 მონაცემები ახლდება 7 დღეში ერთხელ
🏦 აირჩიეთ ბანკი
ღილაკზე დაჭერით ანგარიშის ნომერი ავტომატურად დაკოპირდება და გადახვალთ ბანკის ავტორიზაციის გვერდზე:





ᲙᲝᲛᲔᲜᲢᲐᲠᲔᲑᲘ